Sovuq shamol yana qo‘llarimni bog‘ladi
Ertangi kunimga bo‘lgan yorug‘ oruzlarim’ qulashi muzlagan osmondagi yulduzlar yog‘dusiga o‘xshaydi
Qiziq… Hm-mm
Atrofim — kuz va sovuq havo, sarg‘aygan barglar
Shoshilar hamon singan yuraklar, qayta emaklab
Tun — qancha o‘y-xayol, bari murakkab
O‘tkinchi shamol — bilmayman qayga yana yetaklar
U — hayolimda, har o‘tgan soniyam, o‘tkazgan kunim
Ko‘raman har gal — ko‘z ochib-yumib
Yo‘q oddiy halovat, tinchlikdan asar
Unutolmadim. Charchagan asab — bilaman shuni
Zulmat ichida qolgan tunni najotsiz samo qamrab olgandek, sanga bo‘lgan har qanday hissiyotim bepoyon manzillar tomon uchadi
Afsus, yo‘llarimiz tutashmaslik uchun yaratilgandir
Yuragim tubidagi qorong‘u xonadan, qiynaganida xotiram qayta
Aldaganim yo‘q va boricha so‘radim — armon, sani isming, balki aytar?
Ancha oldin tuyg‘ularni ko‘mgandim — ba’zi a’zolar hatto chirigan
Bir o‘zim bilsam, bag‘rimga singarmi? Dardimni bilsinmi yo ko‘pchiligam?
Hayot qiziq, bir sarguzashtdek
Qasd-u alamlar, past-u balandlar
Dengiz tubimi, yo cho‘l-u dashtdek
Maydan yiroqman-u, mast bu qalamlar
Aytmoqchi bo‘lganim uncha qiyinmas
Shunchaki kuzda kelgan bir qayg‘udek
Eski dardlaringni narhi tiyinmas
Yopilgan eshiklar balki mangu berk
Atrofim — kuz va sovuq havo, sarg‘aygan barglar
Shoshilar hamon singan yuraklar, qayta emaklab
Tun — qancha o‘y-xayol, bari murakkab
O‘tkinchi shamol — bilmayman qayga yana yetaklar
U — hayolimda, har o‘tgan soniyam, o‘tkazgan kunim
Ko‘raman har gal — ko‘z ochib-yumib
Yo‘q oddiy halovat, tinchlikdan asar
Unutolmadim. Charchagan asab — bilaman shuni
Ba’zan o‘tmishga qaytish — yonib turgan cho‘g‘lar ustidagi raqsga teng
Balki musiqa qalbingni ovuntirib, qayg‘ularing unutarsan
Lekin ovozlar o‘chgandan keyin, shunchaki tanangni kuygani qoladi